Malka Zimetbaum
Biografia
Malka („Mala”) Zimetbaum urodziła się 26 stycznia 1918 roku w Brzesku, jako córka kupca Pinkusa i Chai Zimetbaum. Gdy miała 10 lat, rodzina przeprowadziła się do Antwerpii w Belgii, gdzie Mala dorastała. Była najmłodszym z pięciorga rodzeństwa. Interesowała się matematyką i językami obcymi, biegle mówiła po flamandzku, francusku, niemiecku, angielsku i polsku. Działała w żydowskiej organizacji Hanoar Hatzioni. Z powodu ślepoty ojca przerwała naukę i pracowała jako krawcowa w domu mody „Maison Lilian”, a później jako tłumaczka-sekretarka w firmie jubilerskiej.
W 1942 roku została aresztowana podczas łapanki Żydów na dworcu w Antwerpii i osadzona w obozie przejściowym w Mechelen. 15 września 1942 roku deportowano ją do KL Auschwitz. Po selekcji trafiła do obozu kobiecego w Birkenau, gdzie otrzymała numer 19880. Ze względu na znajomość języków obcych pracowała jako goniec i tłumaczka, a także przydzielała obowiązki więźniarkom. Wykorzystywała swoją pozycję, aby pomagać innym, co wspominały później współwięźniarki.
Na przełomie 1943 i 1944 roku Mala poznała Edwarda Galińskiego, więźnia politycznego z pierwszego transportu do Auschwitz. Ich miłość stała się uczuciem silniejszym niż obozowa rzeczywistość. 24 czerwca 1944 roku para uciekła z obozu - Galiński w mundurze esesmana, Mala w kombinezonie. Niestety, 6 lub 7 lipca zostali zatrzymani przez niemiecki patrol i odstawieni do obozu. Skazano ich na śmierć przez powieszenie. Galiński został stracony, a Mala, która przecięła sobie żyletką nadgarstki i uderzyła esesmana, została pobita i skazana na spalenie żywcem w krematorium. Zmarła w drodze do krematorium lub w nim samym. Dokładna data śmierci pozostaje niepewna - 22 sierpnia lub 15 września 1944 roku.
Historia Mali i Edwarda jest symbolem miłości w nieludzkich czasach. Ich pamięć upamiętniają książki, musicale i sztuki teatralne, a w muzeum Auschwitz przechowywane są dwa pukle włosów pary, które miały być dowodem ich uczucia.