Mateusz Gładyszewicz
Biografia
Mateusz Gładyszewicz urodził się w 1798 roku w Brzesku. Był polskim duchownym katolickim i historykiem Kościoła, związanym z diecezją krakowską, gdzie pełnił funkcje administracyjne.
Ukończył gimnazjum w Krakowie, a następnie studiował filozofię, prawo i teologię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Kontynuował naukę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1823 roku uzyskał stopień magistra obojga praw - kościelnego i cywilnego. Po święceniach kapłańskich w 1825 roku w Kielcach, został sekretarzem biskupa Jana Pawła Woronicza, a później notariuszem w krakowskim konsystorzu.
W 1832 roku otrzymał nominację na kanonika honorowego kościoła Wszystkich Świętych w Krakowie. W 1835 roku wszedł do kapituły katedralnej, a od 1849 roku pełnił w niej funkcję prałata kustosza. W 1840 roku czasowo zastępował biskupa Zglenickiego w administrowaniu krakowską częścią diecezji, a w 1850 roku został wikariuszem generalnym. Po śmierci biskupa Skórkowskiego w 1851 roku, jako wikariusz kapitulny, objął administrowanie diecezją na stałe.
Jako historyk działał w Towarzystwie Naukowym Krakowskim, publikując m.in. Św. Aureliusza Augustyna o mieście Bożym pierwszych ksiąg pięcioro (1835), Rys życia i zasług X. Mikołaja Janowskiego (1842) oraz Żywot błogosławionego Prandoty z Białaczowa biskupa krakowskiego (1845). W 1839 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego.