Wiktor Arvay
Biografia
Wiktor Arvay urodził się 1 czerwca 1877 w Brzesku jako syn Adolfa, doktora praw i naczelnika sądu, oraz Józefy Horaczek. Pochodził z rodziny węgierskiego pochodzenia i był wyznania rzymskokatolickiego. W 1894 ukończył z odznaczeniem gimnazjum w Bochni, gdzie jego kolegą z klasy był Franciszek Bujak.
Studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie uzyskał absolutorium na Wydziale Filozoficznym, a następnie ukończył studia na Wydziale Matematyczno-Fizycznym. W 1901 otrzymał uprawnienia do nauczania matematyki i fizyki w szkołach średnich. Pracował jako nauczyciel w Jarosławiu, Krakowie, Sanoku, a od 1902 roku związał się z Tarnowem, gdzie nauczał w I Gimnazjum im. Kazimierza Brodzińskiego.
Był aktywnym działaczem społecznym: należał do Towarzystwa Oświaty Ludowej, Towarzystwa Szkoły Ludowej, a także „Sokoła”. W latach 20. XX wieku działał w Polskim Towarzystwie Tatrzańskim, będąc jego prezesem w Tarnowie, oraz współtworzył sekcję narciarską i rozwijał fotografię amatorską. Po przejściu na emeryturę w 1932 roku przeniósł się do Krakowa, gdzie poświęcił się pracy historycznej i archiwalnej.
Podczas II wojny światowej uczestniczył w tajnym nauczaniu. Zmarł 10 marca 1959 w Krakowie i został pochowany na cmentarzu Rakowickim.