Władysław Jan Kołek
Biografia
Władysław Jan Kołek urodził się 23 maja 1914 roku w Brzesku, w rodzinie Antoniego i Anny z domu Serwin. Po ukończeniu gimnazjum humanistycznego w 1932 roku, podjął studia na Politechnice Lwowskiej, gdzie w 1937 roku uzyskał dyplom inżyniera elektryka. Swoją karierę zawodową rozpoczął od praktyk w elektrowniach w Paryżu i Katowicach, a następnie odbył służbę wojskową w Szkole Podchorążych Rezerwy Wojsk Łączności w Zegrzu.
W latach 1938-1939 pracował jako starszy asystent w Katedrze Maszyn Elektrycznych Politechniki Lwowskiej, a także brał udział w kampanii wrześniowej, podczas której dostał się do niewoli radzieckiej, ale udało mu się uciec. W czasie okupacji niemieckiej pracował m.in. w Lwowskiej Sieci Okręgowej oraz w zakonspirowanej Politechnice Lwowskiej, gdzie prowadził zajęcia z techniki wysokich napięć.
Po wojnie, w 1945 roku, został przesiedlony do Polski. Pracował w Politechnice Śląskiej i Wrocławskiej, gdzie w 1946 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych jako pierwszy w historii tej uczelni. Od 1947 roku związany był z Politechniką Śląską w Gliwicach, a od 1955 roku na stałe z Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie, gdzie pełnił funkcje dziekana i dyrektora instytutu. W 1964 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego.
Był aktywnym członkiem Polskiej Akademii Nauk i Stowarzyszenia Elektryków Polskich. Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz tytułem „Zasłużony Nauczyciel PRL”. Zmarł 26 stycznia 1992 roku w Krakowie i został pochowany na cmentarzu parafialnym w Kosocicach.